Heel jong nijlpaardje.

Deze bomen met aparte vorm steken ver boven de andere bomen uit.

Gelukkig zat er nog water tussen ons en deze Python.

Enorme krokodil ligt onbeweeglijk op de oever.

Het is niet echt lekker weer voor een boottochtje.

Ons bed in de Forest Lodge.

Ramen en deuren moeten dicht blijven i.v.m. de apen in de tuin.

Een Yellow-bellied greenbul.

Het blijft komisch, die Zuid Afrikaanse taal.

Hier zitten midden in de winter nog besjes aan de struiken.

Tijdens de wandeling zien we diverse Yellow-bellied greenbuls.

Dit hele kleine vogeltje liet zich kort zien.

Af en toe verschijnt er kort een Red Duiker, een kleine soort ree.

Een groepje Crested Guineafowls.

Gert probeert dichterbij te komen.

Een heel kunstig gemaakt spinnenweb.

Er hangt een oude boomtak als een liaan over het pad.

Leuke zitplek.

Eén van de vele bloemen die we zien tijdens de wandeling.

Een Red Duiker kijkt verschrikt op.

We komen uit bij de Indische Oceaan.

We lopen even het strand op.

Een zandkunstenaar probeert hier wat geld te verdienen.

In een lagune staat een groot aantal lepelaars met enkele andere vogels in het water.

Het wegdek net buiten St. Lucia is niet best.

We checken out bij de Forest Lodge in St. Lucia.

De Common Myna, een hele grote lawaaischopper.

Hadada Ibis.

Er wordt volop aan de wegen gewerkt.

Grappige honing verkoopplek.

We rijden weer een suikerrietgebied in.

Loslopende koeien zoeken verkoeling in het water.

We zien steeds meer betere bebouwing.

Vrachtwagens verliezen nogal wat suikerriet, maar er wordt niets opgeruimd.

Dus zo ziet de doorgaande grote weg er dan uit.

En ook hier loopt het vee gewoon over de straat.

Long-crested Eagle.

Een Zuid Afrikaanse trein.

Er is niet veel verschil met de treinen in Nederland.

Voor het vliegveld: geen borden, maar neem deze rijbaan.

De achterzijde van de Zeranka Lodge in Umhlanga Rocks in Durban.

Bij mooi weer is het hier heerlijk vertoeven.

Onze kamer met de comfortabele bedden.

Openslaande deuren naar het terras.

Ons overdekte terrasje. met zitje.

Via een kort zandpaadje loop je van de lodge naar het strand.

Ans kijkt uit over de oceaan.

Iets verder langs de kust ligt de stad Durban.

Grote schepen liggen voor de kust te wachten.

De boulevard langs het strand van Umhlanga Rocks.

De pier bij Umhlanga Rocks.

Het is niet echt lekker weer om langs de kust te wandelen.

Grappige sticker op de ruit van onze auto.

Common Bulbul.

Een buitenwijk van de Townships bij Durban.

Ook in dit deel van de Township woon je goed.

Verkeersregelaars zijn in Zuid Afrika altijd vrouwen.

Werken aan de weg is nog vaak zwaar handwerk.

Je kunt merken dat we het binnenland weer inrijden.

Regelmatig zien we de Jackal Buzzard.

Op een paaltje langs de weg zit een Lazy Cisticola.

De Drakensbergen komen in zicht.

We hebben er zin in om deze bergen in te trekken.

Het landschap wordt wel kaler.

Hier en daar staan nog wel wat bomen en struiken.

Het ziet er alemaal vrij kaal en open uit. Maar niet minder mooi.

Ver weg van de bewoonde wereld lopen een paar geiten over de weg.

Deze struiken staan nog in bloei.

Let op. We moeten zo dwars door een riviertje met de auto.

We hebben de Drakensbergen bereikt.

Een uitgestrekt, grotendeels ontoegankelijk gebergte.

Er lopen wel electriciteitsdraden naar de weinige dorpjes.

In de verte moet het 'Giant's Castle Game Reserve', het Nationaal Park zijn.

De Fiscal Flycatcher.

We passeren het plaatselijke voetbalveld van een klein dorpje

Zo vlak na de winter staat er nog water in dit beekje.

Een drukke weg met auto's, tractors en loslopend vee.

De laatste bebouwing voor we de Drakensbergen inrijden.

We rijden nu toch de eenzaamheid in.

Het wordt wel steeds mooier om ons heen.

De Buff-streaked Chat (mannetje) komt vooral in dit landschap voor.

En dit is het vrouwtje.

Onderhoud aan de zandwegen naar Giant's Castle.

Vrijwel geen verkeer, maar wel verkeersregelaars.

Er ligt nog sneeuw op de hogere bergen.

Zonnestralen breken door de bewolking heen.

De bergen worden hoger en hoger.

We zijn bij Giant's Castle.

De toegangspoort van het Nationaal Park.

We lopen naar onze bungalow op de lodge.

De Olive Thrush heeft hetzelfde gedrag als onze merel.

Bij onze bungalow zit een paartje Red-winged Starlings. Dit is het mannetje.

De Cape Robin-chat.

Cape Wagtail. Een van de vele kwikstaartjes die in Zuid Afrika voorkomen.

Binnen in onze bungalow.

We hebben zelfs televisie. Zo ver van de bewoonde wereld.

Ons keukentje met daarachter de douche.

De lodge is geweldig mooi aangelegd.

Het is leuk om even over het terrein te lopen.

Een kaart van de omgeving met de wandelroutes.

Vrouwtje van de Southern Boubou.

Bavianen lopen door het kamp, dus ramen en deuren dicht houden.

Zelfs in de kou op deze grote hoogte leeft de Double-collared Sunbird. Dit is het mannetje.

Ook de Malachite Sunbird (mannetje) komt hier voor.

We gaan een wandeling maken naar de beroemde grotten met rotstekeningen van bosjesmensen.

Als we achterom kijken zien we hoe mooi de lodge gelegen is.

We gaan echt het niemandsland in.

Het is geen wonder dat je je eerst moet melden als je gaat wandelen.

Toch kunnen we gewoon een smal wandelpaadje volgen.

In deze kale omgeving schijnen toch heel veel dieren te leven.

We zijn al een eind gevorderd.

Het lopen wordt steeds moeilijker.

Ergens bij deze rots moeten de grotten zijn.

Gevonden! Na een wandeling en klim van twee uur.

Grappige taal.

Voorstelling zoals het er vroeger uit moet hebben gezien.

Afgezet rotspaadje langs de steile afgrond.

We zijn niet de enige wandelaars die de grotten als doel hadden.

Enkele kleine rotstekeningen.

Vanaf de rots zie je heel in de verte de lodge liggen.

Enkele duidelijke voorstellingen.

Trappen om dichterbij de tekeningen te kunnen komen.

Deze gids is de hele dag op deze berg om bezoekers rond te leiden.

Wat grotere afbeeldingen, maar het is duidelijk wat ze voor moeten stellen.

Het begint warmer te worden, dus de trui kan uit.

Het riviertje beneden, daar willen we naar toe.

De rots waar we geweest zijn laten we hoog boven achter ons.

We zijn beneden en willen het riviertje volgen tot we weer bij de lodge zijn.

Dit is pas vakantie.

We hebben al weer een aardig eind gewandeld.

Wat een prachtige omgeving.

Ans geniet van een poosje rust op een mooie plek.

Vanaf de lodge is berg met de grotten niet zichtbaar.

Het balkonnetje van onze bungalow.

Vanaf het balkon hebben we een prachtig uitzicht.

Ook het vrouwtje van de Red-winged Starling zit bij onze bungalow.

Double-collared Sunbird

Bavianen op het terrein van de lodge.

Ze rennen tussen de huisjes door.

Zo'n jonkie is wel aandoenlijk.

De apen weten waar ze wat te eten kunnen vinden.

Een jonge Malachite Sunbird. Heeft nog niet helemaal het volwassen kleed.

Zo ziet een volwassen Malachite Sunbird er uit.

Gurney's Sugarbird.

Cape Rock-trush.

We vertrekken weer en laten deze prachtige omgeving achter ons.

Vrouwen moeten thuis ook het zware werk doen.

Een Jackal Buzzard.