Ook de geit moet mee met de bus.

Onderweg stoppen we in Soma. Een stoffig stadje langs de grote weg naar het oosten.

Van alles komt langs rijden. Van een bus tot ezelskarren.

We lunchen in een lokaal restaurantje.

Verkochte kledingstof wordt uitgerold op straat, afgemeten en dan afgeknipt.

Simpel maar effectief.

De hut bij de ouders van Simon, waar we een nachtje zullen slapen.

Familieleden van Simon doen huishoudelijk werk.

Links de hut van Simon's moeder, rechts de hut van zijn vader.

Ons transport staat klaar.

Ans vindt dat de ezel wel een kriebel heeft verdiend.

Alle vervoer in de wijde omgeving gaat met ezelskarren.

Kinderen hebben hout gesprokkeld.

Deze paal geeft de grens aan tussen Gambia en Senegal.

De ezel heeft het zwaar.

We bereiken een klein Senegalees dorpje.

De tijd heeft hier stil gestaan.

Afrikaans tafereel.

Deze jongen werkt met zijn ezel bij de waterput van het dorp.

Van grote diepte wordt water naar boven gehaald.

De waterput ligt buiten het dorpje.

Het gehele dorp is afhankelijk van die ene put.

Dit kind is met weinig tevreden om te spelen.

Afrikaans tafereel.

Binnen de omheining van het dorpje.

We zien vrijwel alleen vrouwen en kinderen.

De mannen werken in de pindateelt en gebruiken daarvoor paard en wagen.

Ezeltje loopt los door het dorp.

Big smile.

Onderweg wilde dit meisje even voor ons poseren.

We passeren nog een klein dorpje.

Rond de dorpjes is het ongerepte natuur.

Simon bij de hoogste termietenheuvel van Gambia.

Gert neemt de foto.

Die avond eten we met z'n allen uit één schaal.

Onder het muiskietennet zit meer ongedierte als daarbuiten.

Wassen gebeurt buiten.

De linkerhoek is het toilet, de rechterhoek is de washoek waar je dus ook je tanden poetst.

De stank buiten komt van de buren, een paar ezels die in hun eigen mest staan.

Echt hygiënisch is het wassen en tandenpoetsen niet.

Dark Chanting Goshawk.

We maken die ochtend een wandeling door de velden achter Dongoro Ba, het dorpje waar we verblijven.

Bearded Barbet. De zwartbandbaardvogel.

De pindateelt brengt veel werk met zich mee. Zelfs na de oogst zijn de mannen nog druk.

Een paar neefjes en nichtjes van Simon.

Op een klein vuurtje wordt door Simon koffie voor ons gezet.

Nieuwsgierig kijken de kinderen naar hun eigen foto op de camera.

Als de koffie klaar is worden er twee eitjes voor ons gekookt op het pitje.

Village Indigobird (staalvink) mannetje.

Een geit komt nieuwsgierig onze hut in lopen.

Voor onze lollies komen ineens overal kinderen vandaan.

Laughing Dove (palmtortel).

De grens van het dorpje Dongoro Ba.

Bij Pakali Ba steken we via een nieuwe brug een riviertje over. Geiten nemen nog de oude brug.

Overal loopt het vee gewoon op de weg. En nergens een eigenaar te zien.

We stoppen weer even bij een klein dorpje.

Ook hier komt het water nog uit een gemeenschappelijke waterput

Een compound is de benaming voor een omheind groepje hutten.

Ans wil wel even helpen met water uit de put naar boven halen.

Het halve dorp komt kijken. Wij zijn de bezienswaardigheid.

Als we stukjes zeep uitdelen loopt het hele dorp leeg.

Baobab boom.

Ilaji, onze chauffeur op de motorkap van zijn auto.

Kameleon.

We zijn te gast in de compound van een grote familie die leeft van leer- en metaalbewerking.

Kinderen zijn gewend mee te helpen in het huishouden.

Een vrouw zoekt pinda's uit.

"Ik heb mijn wagen, volgeladen, vol met . . . . . . "

Het wachten is op Simon.

Typisch straatbeeld.

En overal zie je ezelskarren.

We pauzeren even in de schaduw van een grote boom. Meteen komen de kinderen op ons af.

De koekjes die Ans uitdeelt zijn welkom.

Ook deze vrouw, in traditionele kledij, komt een kijkje nemen.

Abyssinian Roller.

Bruce's Green Pidgeon, een duif welke we nog niet eerder gezien hebben.

Een grote kever kruipt door het droge gras.

Vanaf een heuvel kijken we over Bansang.

Tussen ons en de stad ligt alleen nog een vuilnisberg.

Het vuil ligt tot tussen de huizen.

Straatbeeld van Bansang.

Bansang ligt aan de Gambia River.

Ook hier ligt veel straatvuil.

We nemen wat te drinken in een restaurantje met uitzicht over de rivier.

Onze kamer met comfortabel bed.

We hebben ook een ruime zitkamer.

En zelfs een eetkamer.

Het pad tussen de verschillende kamers van de lodge.

De lodge is mooi aangelegd.

Simon maakt voor ons eten klaar.

Het schamele ontbijt.

Het is wel lekker weer om in de tuin te vertoeven.

De volgende ochtend rijden we verder naar Basse waar buiten het haventje niets te beleven is.

Een groepje jongens, net besneden, met hun leraar die ze alles van de koran moet leren.

De jongetjes hebben pijn, maar onze koekjes maken veel goed.

Echt afrika, slecht wegdek, Gambiaanse vrouw en loslopende geiten.

De gebruikelijke tegenligger.

African Jacana.

Gert maakt een foto bij een waterpoel.

Met een kleine veerpont, waar zelfs de koeien gewoon meegaan, steken we de rivier over.

In JanJanBureh, de voormalige hoofdstad, gaan we naar de noordoever van de Gambia River.

Overal is de ezelskar de belangrijkste vorm van transport.

Een hamerkop in de vlucht.

We lunchen tijdens een boottochtje over de Gambia River van Kuntaur terug naar JanJanBureh.

Op de oever zit een paartje Palmgieren in de (palm)boom.

We varen langs Baboon Island, en speuren in de struiken naar apen.

Ja hoor, we zien chimpansees, die op dit ontoegankelijke eiland teven.

Het gehele eiland is een groot rehabilitatiecentrum.

Het eiland is verboden toegang, dus de apen hebben geen natuurlijke vijanden.

Her en der langs de rivieroever leiden vissers een schamel bestaan.

Broad billed roller.

Onze reisgenootjes op de boot hadden Hollandse hapjes bij zich.

African Fish-Eagle

Naast de boot duiken nijlpaarden op uit het water.

Personeel van de lodge voert een dans voor ons op. Niet echt fantastisch te noemen.

Overal in de lodge lopen Green Vervet Monkeys.

Ze zijn brutaal en klimmen zelfs bij je op tafel.

Deze jonge aap probeert er met de suikerpot vandoor te gaan.

We moeten uitkijken voor al onze spullen. Overal om ons heen zitten apen.

Het half open restaurant van de lodge.

Ans zwaait onze reisgenootjes van de boottocht uit.

Dit is onze slaapplaats voor vannacht.

De sleutel van de hut.

Dit is de badkamer. Je kun je amper gewoon wassen.

Het bed is een betonnen bak met een heel dun matrasje.

Toch is er ruimte zat in de hut.

We gaan weer terug naar de andere oever. Nu met een klein bootje.

Het paard wordt in de rivier gewassen door zijn jonge begeleider.

En wat blijkt, we hebben weer dezelfde reisgenootjes op dit korte boottochtje.

Een paar minuutjes duurt de oversteek.

Onze schipper is een oude man.