De sleutel van onze hut in de Footsteps Lodge.

Versiering op de muur boven onze bedden.

Flying Mantis, een prachtige soort bidsprinkhaan.

Het laatste deel van de route naar de Bintang Bolong Lodge.

De kamer met de open deur is van ons voor de komende dagen.

Leuk tafereel, gezien vanaf ons balkonnetje.

Voor veel mensen is dit de enige vorm van transport die ze hebben.

Village weavers tussen de mangrovewortels.

Achter de lodge loopt een African Harrier Hawk door een pas geploegd veld.

De toegangspoort van de Bintang Bolong Lodge.

De vissersboot van een inwoner van het dorpje.

Vrouwen zijn rijst aan het stampen.

Ook Ans wil het een keer proberen. Wat is dat zwaar werk.

Speckled Pidgeon.

Omar, de gids van de lodge, heeft aangelegd bij ons balkonnetje.

Een lekkende kraan is heel welkom voor deze village weavers.

Het terras van het restaurant tijdens laag water.

Bij eb verschijnen deze modderkruipers.

Foto van onze hut genomen vanaf het terras van het restaurant.

Het restaurant. Een geweldige plek om te zitten.

Elke dag zitten er roodkruinzwaluwen op de steiger van het restaurant.

Een strandje waar de dorpelingen van Bintang hun boten hebben liggen.

Visvangst is voor het hele dorpje vrijwel de enige bron van inkomsten.

De bootjes zijn uit één stuk uit een geschikte boom gemaakt.

Omar wijst ons op modderkruipers tussen de drooggevallen mangrovewortels.

Veel mensen in het dorpje wonen in heel schamele hutjes.

In een veld achter het dorpje doen gieren zich tegoed aan een dood schaap.

Een eeuwenoude boom.

Van dit stuk grond wordt een gemeenschappelijke tuin gemaakt.

Alle dorpelingen werken mee, zowel de mannen als de vroeuwen.

Ans draagt een steentje bij.

Gemiddelde woning in het dorp.

Gevangen visjes liggen te drogen in de zon.

Het schoolbord in het vrij moderne schooltje.

Het schoolplein. Het is nu vakantie.

Het keukentje van de school waar de lunch voor de kinderen wordt klaargemaakt.

De oven waar op school het brood voor de kinderen in wordt gebakken.

Een vissser heeft bij zijn woning garnalen te drogen gelegd.

Het terras van het restaurant met op de achtergrond onze hut.

En andersom. Ans staat op de steiger, gezien vanaf het balkonnetje van onze hut.

Apen lopen rond de hutten, dus uitkijken voor je spullen.

Onze hut.

Blue-cheecked bee-eater.

Pink-backed Pelican.

Zelfs zonder blad is dit een hele mooie Baobab boom.

Omar poseert voor de stam van een Baobab boom.

Bij eb vallen hele stukken land droog.

Omar op de restanten van een oude Engelse handelspost.

Na lang zoeken zien we eindelijk een Red Colobus Monkey (franjeaap).

De oncomfortabele boot waarmee we op pad zijn.

We varen naar een steiger waar ooit plannen waren om een lodge te bouwen.

Voor een mooie zonsondergang moet je in de Bintang Bolong Lodge zijn.

We varen met Omar naar James Island.

Het eiland is een historisch overblijfsel van de vroegere slavenhandel.

Op het eiland staan diverse Baobab bomen.

Ans staat tussen de overblijfselen van het fort.

Met dit bootje hebben we twee uur gevaren om bij het eiland te komen.

De indeling van de vertrekken in het fort is nog zichtbaar.

Bomen overwoekeren de oude muren.

Ondanks reddingspogingen verdwijnt het eiland langzaam in het water.

Normaal is het druk, maar nu zijn we de enige bezoekers.

Eén van de bewaard gebleven kanonnen van het fort.

Royal Terns, koningssterns, op een rijtje in de haven van Albadarr, de geboorteplaats van Kunta Kinteh.

Het hele dorpje leeft van de geschiedenis van de slavenhandel.

Never Again. Duidelijker kan niet.

Goed bewaard historisch gebouw uit de tijd van de engelse overheersing.

Een kanon, gericht op zee, bij de ingang van het dorp

Ezeltjes zoeken de schaduw op.

Kleine kinderen spelen met alles wat ze maar op straat kunnen vinden.

De tak van de boom heeft de vorm van de kop van een olifant.

Standbeeld bij het kleine museum.

Naast het museum staat een groot model van een slavenschip.

We nemen een kijkje in een schooltje.

Door de kinderen gemaakte artikelen zijn te koop.

Bittere armoede.

Het is terug naar de lodge weer twee uur varen met het kleine bootje.

Het pad van het restaurant naar onze hut.

Het interieur van het restaurant.

Jammer dat het die dagen erg stil was in de lodge.

Als ze droog zijn krijgen we onze gewassen handdoeken weer terug.

De entree van de lodge.

Het pad van de ingang naar het restaurant.

De ingang van onze hut.

Het planken pad langs de hutten.

Het is wel uitkijken waar je je voeten neerzet.

De toiletruimte van het restaurant.

Het terras van het restaurant met de steiger. Een geweldig mooie plek.

Heerlijk om hier te zitten eten.

Ons waardeloze bed in de waardeloze kamer.

Alles was oud, kapot en smerig.

De toegangsdeur en de "badkamer".

Pied kingfisher op de ballustrade van de steiger.

Modderkruiper, alleen te zien bij laag water.

Onze sleutel.

Abyssinian roller (De Sahelscharrelaar).

Bij een korte stop onderweg zagen we een paar koereigers deze koe volgen.

Bloeiende lelies in een kleine waterpoel.

Een Squacco Heron.

Koereigers op de uitkijk.

Bij het dorpje Kalagi, langs de rivier de Bintang Bolon, stoppen we voor een lunch.

Onze kamer in Tendaba Camp.

Overzicht van de lodge met de ronde hutten en het zwembad.

Ans staat te wachten bij het restaurant.

Het restaurant.

Leuke zitplek aan het water.

Long-tailed glossy starling.

Fork-tailed bee-eater (zwalustaartbijeneter). Het is wel duidelijk waar de naam vandaan komt.

Rose-ringed parakeet, de halsbandparkiet.

Tijdens een boottochtje komen we onderweg deze vissers tegen.

De hamerkop.

Onze schipper en zijn hulp. Allebei echte vogelkenners.

De blauwe reiger komt ook in Gambia voor.

Deze reiger heeft een slaapplek gevonden in de boom.

De Blue-breasted kingfisher.

De regenwulp. Zomers in Nederland en in de winter in Gambia.

Als we langs varen vliegt deze Pink-backed Pelican verschrikt op.

Western Reef Egret, een hoofdzakelijk grijze reiger met gele voeten.

Een boom vol broedende aalscholvers.

De jonge aalscholvers passen bijna niet meer samen in het nest.

Door smalle slootjes varend, moeten we af en toe een handje toesteken.

Warm weer, dus verliezen de bomen het blad. Dan hebbben ze minder water nodig.

Lagere bomen en de struiken behouden hun blad.

De wooly-necked Stork. Een toepasselijke naam.

In een boom ligt een grote Nijlvaraan.

We komen de vissers op de terugweg nog een keer tegen.

Aan de overkant ligt het dorpje Tendaba met onze lodge, Tendaba Camp.

Het boottochtje doen we samen met een nederlands gezin wat ook in de lodge verblijft.

Een zwarte reiger kijkt over het water heen.

Onze schipper, al een oudere man, heeft ons terug gebracht in de lodge.

Op de steiger zit een visser zijn netten te repareren.

De ingang Tendaba Camp.