Onze tussenstop was weer in Beaune.

Na een hele dag in de auto mag Senna even poedelen. Maar wel aan de lijn.

De eerste vlinder die we in de Drome zien is de blauwe ijsvogelvlinder.

Vlak na een regenbuitje, in de boom achter de caravan.

Bij mooi weer ziet hij er toch beter uit.

De Sint-Jansvlinder. Een overdag actieve nachtvlinder.

De Glasvleugelpijlstaart.

Pyjamawantsen.

Een dambordje.

Op de camping lag deze rups van de Avondroodvlinder opgerold op de grond.

Een eindje rijden bracht ons bij deze mooie plek.

En zoals altijd mag Senna dan even het water in.

Eén van de vele soorten Parelmoervlinders.

De koningspage zien we regelmatig.

Om zekerheid te hebben welk Blauwtje dit is moet je eigenlijk de onderkant van de vleugels zien.

Dambordje.

De koninginnepage, een grote vlinder.

De Grote Beer. Een grote nachtvlinder die ook overdag actief is.

Hier komen we voor. Relaxen. Alleen Senna blijft vragen om aandacht.

Spelen met ons in water is hoe Senna het graag heeft.

Achter in de kano die voorbij komt ligt, heel op zijn gemak, een hond naar Senna te kijken.

Even het diepe in.

Een zandoogje, meestal te zien in open veld.

De grauwe klauwier. Een schuwe vogel, nooit eerder door ons gezien.

Remco is een paar daagjes bij ons. Hij vermaakt zich prima in het water van de Drome.

Onontbeerlijk in de vakantie.

Wij met de voetjes in het water en Senna maar vragen om te spelen.

Een Sprinkhaan.

Een pyjamawants. Van boven gestreept, van onder gestippeld.

De Keizersmantel. Te herkennen aan de zilverkleurige strepen op de onderkant van de vleugels.

De koninginnepage heeft een spanwijdte van 8 tot 9 cm.

Muziek in de avond in Die. Daar gaan we naar toe.

Het is gezellig druk en geweldig lekker weer.

Overal in Die wordt gespeeld muziek.

Gezellige drukte zo savonds laat.

Het lijkt of dit beestje een grote aaibaarheidfactor heeft.

Het veel voorkomende Groot Koolwitje.

Een onbekende variant van de Parelmoervlinder familie.

De kolibrievlinder. Net als de vogel 'hangt' hij voor de bloem in de lucht als hij zich met nectar voedt.

'Table d'hôtes'. Met andere campinggasten aan tafel.

Lekker eten en beregezellig.

Nederlandse vrijwilligers worden in het zonnetje gezet.

De eigenaren van de camping, Thierry en Soazig.

Remco poseert in een lavendelveld.

Natuurlijk moeten pa en ma ook op de foto tussen de bloeiende lavendel.

Remco halverwege Col de Rousset.

De bergen van de Drome vanaf Col de Rousset gezien.

Rotsformatie boven op de Col.

Col de Rousset is 1254 m hoog, dus we zijn bijna boven.

Even stoppen voor het uitzicht.

De bekende haarspeldbochten.

Remco met achter zich de slingerende weg naar boven.

Pa en ma ook even op de foto.

Geweldig uitzicht met de slingerende weg naar boven.

De weg gaat langs geweldige rotsformaties.

Dat hek staat er niet voor niets.

Een salamander geniet van het zonnetje.

Ook deze krekel zit in de warme zon.

Vader en zoon gaan met de skilift nog verder omhoog.

Senna blijft met het vrouwtje achter.

Het dragen van een helm is verplicht.

We hebben nog een stuk te gaan.

In de winter ligt hier heel veel sneeuw.

Met zo'n lift ben je al snel een eind hoog.

Vanuit de lift heb je een geweldig uitzicht.

Ziet er hoog uit.

Boven op de col. Alleen te voet kun je nog iets hoger.

Bewegwijzering naar de skipistes. Voor ons is het onderste bordje.

Wij gaan naar beneden met een step en volgen deze bordjes.

Remco is bijna beneden.

De snelheid van pa is niet zo hoog en hij komt er iets later aan.

Aan de andere kant van de Col is het uitzicht even mooi.

Terug op de camping wordt Remco geen rust gegunt. Senna wil spelen.

Het begint te schemeren.

De laatste zon geeft een prachtig licht op de Glandasse.

Gert en Remco gaan met een kano de Drome af.

Goeie techniek!

Remco stuurt tussen de rotsen door.

Opperste concentratie.

Na afloop even bijkomen in het zonnetje.

We gaan eten bij camping La Pinéde.

Te top van de Glandasse komt in de wolken.

Remco bij Le Claps.

Ook al is het water ijs- en ijskoud, Senna vermaakt zich prima.

Le Claps is een grote formatie van rotsblokken.

Als klauteren een liefhebberij is, kun je je hier kostelijk vermaken.

Onderaan ligt een heel klein meertje.

De Atalanta.

Remco maakt veel foto's met zijn mobieltje.

De Zuidelijke Aurelia.

Kolibrievlinder met lange 'tong'.

Dambordje.

Klauteren om nog een betere foto te kunnen maken.

Het dal van de Drome, zuidelijk van Die.

Steile slingerweg omhoog naar de top van de Col de Pennes.

We komen boven uit in het dorpje Pennes-le-Sec.

Vandaar rijden we via een hele mooie weg langs het riviertje L'Yle.

Er staat niet overal evenveel water.

Onze auto aan de andere kant van de tunnel.

Remo wil toch even afkoelen.

De acrobaat van de familie.

In dit kleine bergdorpje zijn we al vaker geweest.

Luiken in de kleur van de Drome.

Oud, maar nog steeds in gebruik.

De trouwe ogen van Senna. Vragen deze om spelen of eten?

Remco aan de voet van de Chute de la Druise.

Het water onderaan de waterval is ijs- en ijskoud.

Senna heeft in de auto frisse lucht nodig.

Een typische rotsformatie van de Drome.

Remco gaat de Col de Rousset op maar er komt slecht weer aan.

De slingerende weg omhoog in de regen is geen pretje.

Maar ook op de camping wordt het weer minder.

De bergen zijn niet meer te zien.

Twee Bessenwantsen.

Een bij op zoek naar nectar.

De Pyjamawants blijft een mooi diertje om te zien.

De brug over de Drome bij Die.

Ook hier zie je mensen zich vermaken in de rivier.

Overal zie je mensen in het water, maar nergens is het druk.

Gezicht op Die met op de achtergrond de Glandasse.

De Grauwe Klauwier.

De rivier bij de camping gezien vanaf de berg aan de overkant van het water.

Wonen hier nog mensen?.

De Sint-Jansvlinder.

Waar is mijn balletje?

Een gehavend Zandoogje.

De Zwarte Roodstaart.

Onbekend jong vogeltje.

Een hele jonge Zwarte Roodstaart.

We gaan een middagje wandelen bij het dorpje Vassieux-en-Vercors waar ook deze paarden lopen.

Er ligt een hele lange route voor ons. Senna vindt alles prima.

Het Tijmblauwtje is een van de vele vlinders die we zien in het open veld.

Maar ook deze prachtige Parelmoervlinder.

Een kleine gedrongen sprinkhaan.

Een groene variant. Lekker in het zonnetje op een steen.

Een Dambordje met beschadigde vleugel.

Hij valt bijna niet op. Een Citroenvlinder.

Een ree maakt zich snel uit de voeten als wij er aan komen.

Een voor ons onbekende vogel.

In de volle zon in het open veld. Gelukkig is het hier in de bergen zo'n 10 graden koeler als beneden.

Een Grauwe Klauwier in een kale boom met een paar takjes lager een jonkie.

De Grauwe Klauwier zoek veel de doornenstruiken op.

De Apollovlinder komt vrijwel uitsluitend zo hoog in de bergen voor.

Heel ver weg van de bewoonde wereld.

Senna vermaakt zich uitstekend zo loslopend.

Een geweldig wandelparadijs.

We moeten nog een heel eind.

Gelukkig is de wandelroute aangegeven, anders zouden we verdwalen.

Even een rustpauze.

De overblijfselen van een oude boerderij.

We komen door een piepklein, maar heel fleurig dorpje.

Het dorpje heeft een eigen kerkje. Net zo klein.

Zo te zien is het kerkje niet meer in gebruik.

Het ziet er binnen ook leeg uit.

En het houtwerk aan de buitenkant wordt ook niet onderhouden.

We laten het kerkje achter ons. We zijn in ieder geval weer in de bewoonde wereld.

Het laatste stukje open veld staat vol met klaprozen.

Bijna terug bij de auto in Vassieux-en-Vercors zien we deze kunstzinnig beschilderde schuur.

Gert gaat de berg op naar Croix de Justin, boven de camping. Beneden ziet Die er zo uit.

halverwege de berg ziet het plaatsje er zo uit.

Die rots is het doel van de klim.

Een glasvleugelpijlstaart.

Deze bij zit onder het stuifmeel.

Nog een variant van de Parelmoervlinder.

Onze geweldige grote plek op de camping.

Halverwege de thuisreis zien we dit Kwikstaartje. We komen dichter bij huis.

Onze camping halverwege de thuisreis, in Villey-Le-Sec, ligt aan de moezel.

Een knobbelzwaan.

Aan het water van de moezel is te zien hoe vochtig weer het is.