We gaan een dagje naar zee. Naar Callantsoog.

Het pad over de duinen naar het strand.

Eindelijk los en spelen.

We zijn niet de enigen die een wandeling over het strand gekozen hebben.

Senna voor de eerste keer met de pootjes in een zee.

Het is een gure middag en af en toe is de zon ook weg.

Een flauw zonnetje.

Graven maar. Hier lag toch een schelp?

Het zoute water doet haar niets.

Senna vermaakt zich kostelijk.

Komen jullie ook in het water?

De golven doen haar ook niets.

Volgens Senna heeft het vrouwtje hier die schelp heen gegooid.

Kom je er ook in, vrouwtje?

Nog maar een schelp gooien.

Een klein beetje Kerstsfeer.

Geduldig wachten.

Nu weten we het zeker. Senna is een kruising Labrador en zeehond.

Zo leggen we onbewust toch een hele afstand af.

"Senna was here".

Schelpen zoeken.

Senna is echt niet bang voor water en golven.

Maar op een gegeven moment begon ze toch te rillen.

De zon begint te zakken.

De laatste blauwe lucht.

Iedereen zoekt het pad over de duinen weer op.

Het begint ook koud te worden zo aan het eind van de dag.

Het laatste bewijs dat Senna hier geweest is.